Bugün Haluk Şahin'in köşesinde "Bir şairin bir şaire yaptığı" başlıklı bir yazı yayınlandı. Yazıda son zamanlarda, İngiltere'deki gazetelerin popüler konusu olan Padel&Walcott mücadelesi vardı.
Oxford Üniversitesi Şiir Kürsüsü için yapılan seçimde önde giden iki aday Derek Walcott ve Ruth Padel'dir. Walcott, bir adım öndedir, ama seçimden günler önce yüzden fazla profesöre, Walcott'un 1982 ve 1996 yıllarında Boston ve Harvard Üniversitelerinde öğretim üyeliği yaparken, cinsel saldırıda bulunduğuna dair iddianın detaylarının yer aldığı The Lecherous Professor isimli kitabın fotokopi edilmiş sayfaları ve göndereni belirsiz mektuplar gönderilir. Ardından da Walcott "bunun bir parçası olmak istemiyorum" diyerek yarıştan çekilir.
Bu arada da Padel, 2009'da Carol Ann Duffy'nin Şair-i Azam (*) seçilmesinden sonra şiir alanındaki ikinci önemli yer olan Oxford Şiir Kürsüsü'ne seçilir. Bu seçilme aşamasında Padel, zaferinin Walcott'a yapılan karalama kampanyası gibi "alçakça hareketlerle" kirletilmesinden duyduğu rahatsızlığı dile getirir.
Bu arada da sular durulmamıştır, 24 mayısta The Times Padel'in en az iki gazeteye Walcott'un geçmişine dair iddiaları bildirdiğine dair haber yapar, ertesi gün Padel istifa eder, daha sonrasında da yaptıklarından dolayı özür diler.
Bu basın açıklaması ile seçim hikayesi biteceğine, tam da bu sırada alevlenmiş görünüyor, çünkü işler pek "Bir Şairin Bir Şaire yaptığı" şeklinde değil, "Bir kadın şairin bir erkek şaire yaptığı" şekline dönüşüp, cinsiyet savaşını alevlendirmiş gibi(anladığım kadarıyla bu dava kadınların içten pazarlıklı olduğu iddiasından erkeklerin şiirdeki hükümranlıklarını yitiriyor olmalarının rahatsızlığına kadar varıyor).
(*) Poet Laureate