Yüreğimin tam ortasından yorgunum

Birincil sekmeler

Kalbimle giriştiğim bu haksız mücadelede yeniden patlarken rüzgar yağmurlar geliyor aklıma.

Gece eskisi gibi yağmıyor artık bu yağmur bu insanlar vicdanlarını yağmura bırakmışlar.

Yarın bütün ırmaklar yükselecek kendime birkaç kulaç derinlikte iskandil sallayacağım

Ah aktıkça beni harcayan bu ırmaklar!

Ve yarın eski sokaklar yine keşmekeş içinde kalacak bodrumları su basacak küflü duvarlar arasında kalacak bütün insanlık.

Gece bir kedi yavrusunun aç ve üşüyen sesine tanıklık ettim ruhumu bıçaklayasım geldi gizlice.

Özlemenin imkansız olduğunu bile bile kuraklığa uyandım ıstırap çektiğini farz ederek herkesin

insanlığın adım adım çöküşüne üzülüp kendi kendimi alaycı bakışlarla izledim

kendi yüzümü gösterdi bana bu bakışlarım bende kötüydüm hem de çok kötüydüm güneş hala iyiyken.

Gece ağarıyor şimdi aynı ağaçların üstünden kendimdeki iyiliğe güneşle geri döneceğim.

Yarın yine yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk olacak ve yine bilemeyeceğim kim verecek bunun hesabını güneşe.

Enver levent Batur
Oy