Nezia

Birincil sekmeler

Işıklar denizden aksedince

puslu uyku dar patikaya düştü parıldayarak kıyıdan

yükselirken güneş dalgalardan küpeşteye

suskun ve karanlık gece artık buraları terk ediyordu.

Nisyan

ve ateş huzur bulacaksın dedi camdan bakışlarıyla

buluttan, sisten, sağanaktan kaçın.

Kulak kesilince Ay

sonsuzlukla zincirlenmek kaderiydi kadının

sen yine de bir kıvılcım aldın güneşten Nezia

artık yeni bir hayat kapıda bekliyordu.

Körpe sürgün

neşe ile ıstırap senin seçimin

sabret artık sende bir gün huzur bulacaksın dedi ölüm.

Ya kartal gibi hürce süzüleceksin çamların tepelerinin üzerinde

yada acizliğine acıyarak önündeki günde

arkanda geceyi bırakarak dağlara şakıyan türkünü unutup

içinde geçip giderken zaman.

Hephaistos

sana hayat verene ihanet etme

tahtına bağlanıp kalmasın kadın.

Çek artık ellerini kadınların iradesi üzerinden

bedesten...

Enver levent Batur
Oy
Çok iyi!
O kadar iyi değil!