Görsel versus Konvansiyonel / Hakan Şarkdemir İle Söyleşi

[kitapara:Hece]’nin “1980’den günümüze şiirimizdeki eğilimler ve sorunlar” dosyasının “günümüz şiiri” hakkındaki ikinci bölümü için hazırlanan bölümde (eğilimler bağlamında) yer alacan cevapları. Metni buraya aldım, zira Şarkdemir, "konvansiyonel" ile birlikte "görsel şiir"in imkanları hakkında da oldukça fazla şey belirtmiş. (Serkan Işın'ın notu)

ŞİİRİN SAYFADA GÖRSELLEŞMESİ, GÖZ(S)EL ŞİİR VE ÖTESİ

Şiirin sayfada görselleşmesi, dilsizlerin işaret diliyle konuşmalarında görüldüğü gibi, sözün âdeta işaret diline aktarılması demektir. Kuşkusuz bu yeni bir şey değildir, "işbu rivayet yeni" çıkmamıştır. Fakat algılanış ve takdim tarzı yenidir. "Somut şiir, göze hitap eden bir biçim'in sayfa üzerinde gösterilmesidir. Bazı Grek şairleri, anlatmayı düşündükleri nesnenin şeklin uygun olarak şiir yazarlardı. Rönesans'ta ve 17. yüzyılda bazı şairler de benzer şekilde, anlatmayı amaçladıkları objelere benzeyen şiirler yazmayı denediler.