makine şiiri hakkında. şairlerin yıkımı için manifesto.

20. Mart 2016 - 12:19 - serkan ışın

Yasakmeyve 28, Görsel Şiir Dosyası

çeviren: suzan sarı

çağdaş bir yazar “kim mutlu olma imkanı olduğu yerde sanat hakkında düşünür ki?” diye sorar. ve eğer günümüzün uyku ilacı sanatsa, mutsuzluğumuzla doğrudan yüzleşmek ve onu alt etmek için bu yanlış kaçış yolunu yıkmak daha iyi olmaz mı?

1. yıkımın gösteriye dönüştürülmesi (görevi dili tahrip etmek olan) şaire başka seçenek bırakmıyor. bugün şair, büyük gösteri iktidarlarının gölgesi altında, bir duvar kaşısında titreyen bir faredir.

2.

Marcel Duchamp ve Ready-Made

Daha 1913'te, bisiklet tekerleğini mutfak taburesine takmak ve onun dönüşünü seyretmek gibi eşsiz bir düşünceye kapılmıştım.

Birkaç ay sonra ucuza bir kış akşamı manzarası satın aldım, ufka biri kırmızı öbürü sarı iki küçük tuş vurduktan sonra resmi "Eczane" diye adlandırdım.

1915'te New York'ta bir hırdavatçıdan kar küreği satın aldım, üstüne de "Kol Kırılmasına Karşı" diye yazdım.

Söz konusu sunuş biçimini adlandırmak için Ready-made sözcüğünü kullanmak işte o sıralarda aklıma geldi.

BEN

BEN*

Behçet Necatigil

Bense şunu yapacaktım, sen ne güzel bahanesin: Senin yüzünden, ben...

[İnsan, kendininbilincidir. Kendinin bilincindedir; insansal gerçekliğin ve saygınlığının bilincindedir ve bundan ötürü, Kendininduygusunun (kendivarlığı hakkındaki basit duygunun. sh..) düzeyini aşamayan hayvandan özce farklıdır. İnsan, kendisine ilişkin bilinci, -ilk olarak- "Ben" dediği an edinir. Demek ki, "kökenini" kavrayarak insanı anlamak, sözle açığa vurulmuş Benin kökenini kavramak demektir."