Carteleria Poetica
Eliminem la lectura en veu alta eliminem la lectura ...
Poesia T/47 (p. 19) Guillem Viladot
(Metnin Orjinali İçin Tıklayın)
Zamanımızın görsel kültürüne sadık olarak, Bask yazar Ainize Txopitea bir ölçüye kadar güncel bir konuyu paylaşan görsel şiirler olan bir poster-imaj serisi sunuyor bize: şiddet. Çağımızın göstergesi ve yazgısı olarak, toplumsal, siyasi, cinsel, bilgi-verici, kültürel ve karşı-kültürel şiddet her zaman ve her yerde bize eşlik eden gölgemiz oldu.
Sanatçı, gündelik ve anonim haykırışlarımıza açık olarak, harap ve ihlal edilmiş dünyalarımızın kaydı olan bir dil ya da bir “di(maj)l” (“Langu(im)age” ) yaratarak, göz açıp kapayıncaya kadar nedenli tarihsel felaketlerin maskesini düşürüyor. Ainize, eleştiri ve ifşanın görsel bir kaydı olan imajlar üretiyor; her türlü şiddete karşı, tinin ölümüne karşı ve ayrı disiplinlerin bölmelerinde anlaşılan sanat fikrine karşı protest bir görsel yazı.
Görsel Şiir İktidara Geldiğinde Neler Yapacak?
Görsel şiir iktidara geldiği zaman, neler yapabilir diye düşünmeye başladım. Zira, kulislerde hakim olan bu telaşın ve aymazlığın sebebinin bu korku olduğunu görmekteyim. Eğer Görsel Şiir Parti Programına (GŞPP) eklemek istediğiniz madde varsa, lütfen çekinmeyin, nasıl olsa iktidar olacağız, koyuverin gitsin!
- Şiir Bakanlığı kurulacaktır. Ülkemizdeki tüm şairlere bu bakanlık bünyesinde iş verilecek, kadrolu, maaşlı ve ikramiyeli bir iş sahibi olan şairlere her ayın 9, 19 ve 29'unda olmak üzere yılda 36 kez ödül verilecektir. Şiir Bakanlığı, görsel şiir dışında kalan tüm şiir dalları ve türleri için bir karşı-propaganda birimi kurarak, halkın bu şiiri okumamasını, kitaplarını satın almamasını ve yazanları da yuhalamasını sağlayacaktır. Şiir bakanlığına girmiş bir şairin, okurlarının da aynı bakanlıkta istihdam edilmemesi düşünülemez.
Yüceltme parodisi
Sahihlik sıkıntısı yaşayan herkes için “karşıtlık”lar sığınak olur. Yaşadığıyla, dünyada “işgal” ettiği yer’e karşılık gelemeyen herkes sahihlik sıkıntısı yaşar. Ne yazık ki insanın işgal ettiği yerin icbar ettiği bir yaşantı yoktur. Yer, sabırla aidiyet bekler. Aidiyet insanın işgal ettiği yeri korumasıyla mümkün olur. Bu koruma yer üzerinde nefsini tükettiğin nefesle serpilir, nefse ve yerin koruduklarına sirayet eder. Serpilme yetiştirici bir tohum gibi insanı barındıran şefkat bahçesine dönüşür. İnsan bu bahçenin nefasetine nefesini tutar, tutulan nefes dilde yurtlanır; söyleşip bilişilir. Dil şiirleyerek yurt tutar, yurtta tutar. Şiirleme bir duygu durumu değil, bir varlık halidir.
YÜZYIL-SONU TÜRK ŞAİRİ
Yüzyıl-sonu Türk şairini bir kenara ayırmalıyız. Geçen yüzyılın -yani 20. yüzyıl- terimlerine ve söz dizimine o kadar batmış durumdayız ki, onun geçip gittiğini fark bile edemiyoruz. Daha 92 yıl daha içinde bulunacağımız bu yeni yüzyılı, ister kabul edelim, ister etmeyelim, bir öncekiden ayıran tonlarca farklı yönelim varken, bir şekilde o ayrımı henüz yapamadık.
1990 sonrasında şiirimizde birşeyler olduğu açık. Bu tam da 1990'lardan birkaç yıl ötede olmuş değil. Ağır ağır, çok derinlerden bir çıkış, bir farklılaşma başladı. Bunun "garip" olduğu açıktı, ama "Garip" ile özetlenebilecek birşey değildi. Biz, bu gelişmelere henüz isim verebilmiş değiliz. Ama yinelemek gerekiyor, biz 20. yüzyılın geçip gittiğini henüz idrak edebilmiş, yazılarımıza, eleştirilerimize filan katabilmiş değiliz.
